Zoeken

Het belang van spelen in hoeken

Spelstimulering is erg belangrijk bij het jonge kind. Spel levert een enorme bijdrage aan de totale ontwikkeling van het kind. Door spelen leren kinderen de wereld om zich heen te begrijpen. In deze blog lees je meer over het belang van spelen in hoeken.




Waarom spelen zo belangrijk is

Kinderen zijn van nature erg nieuwsgierig en ondernemend. Zij willen weten hoe dingen in elkaar zitten en stellen veel vragen. In hun spel experimenteren zij veel en spelen zij de grote mensenwereld in een verkleinde weergave na. Op die manier leren zij de wereld om hen heen beter te begrijpen. Elk kind heeft spelervaring nodig om zijn/haar plek in de wereld te vinden. Kinderen laten in hun spel ook zien waar zij aan toe zijn.


Spel levert een enorme bijdrage aan de totale ontwikkeling van het kind en is van groot belang als voorbereiding op latere prestaties.

Kinderen ontwikkelen zich op allerlei domeinen tijdens het spel in de hoeken.

Het stimuleert o.a.:

* De motorische ontwikkeling

* De sociale ontwikkeling:

* De emotionele ontwikkeling:

* De taalontwikkeling

* Het probleemoplossend denken:

* Het inzicht in oorzaak-gevolgrelaties

* Het nemen van initiatief

Spelen in hoeken is leren in samenhang.

Via spel leren kinderen bovendien vaardigheden die passen in het onderwijs in de 21e eeuw.


Wanneer stimuleert spel de ontwikkeling?

Kenmerken van spel dat de ontwikkeling van leerlingen stimuleert, zijn:

* Het is plezierig en vreugdevol.

* Het kent geen doelen en is spontaan.

* De leerlingen bepalen wat ze doen.

* Het is vrij van regels van buitenaf.

* Het is niet letterlijk (kan doen-alsof elementen bevatten) en heeft een eigen realiteit.

* Het roept actieve betrokkenheid op.


Lerend spelen in plaats van spelend leren!

Tegenwoordig moeten kinderen steeds vaker opbrengstgericht gaan werken en worden kleuterleerkrachten veelal geacht kleuters letterkennis, cijferkennis en dergelijke bij te brengen via begeleid spel. Ook worden er vaak werkvormen ingezet die niet passen bij jonge kinderen, zoals werkbladen, tweedimensionale schermen, klassikale lesjes in de grote kring en toetsen. In deze settingen leren jonge kinderen echter vooral nadoen wat de juf of meester voordoet. Lerend spelen is op veel plekken eerder spelend leren geworden.


Het is daarnaast een wijdverbreid misverstand dat aan kinderen alles zo vroeg mogelijk geleerd moet worden. In een proces, dat over alle eeuwen hetzelfde is, ontwikkelen kinderen zich namelijk volgens een vast patroon: van kruipen naar lopen, van brabbelen tot spreken, van spelen tot leren en van voorgelezen worden tot leren lezen en schrijven.

Deze processen doen kinderen in hun eigen tempo en zijn van buitenaf nauwelijks te beïnvloeden. Kneden of dwingen helpt niet. Jonge kinderen laten zich leiden door een innerlijke groei. Ouders en leerkrachten kunnen niet meer doen dan, passend bij het temperament van het kind, de voorwaarden scheppen, waardoor het de gelegenheid krijgt zich te ontwikkelen. De voorwaarden liggen in het creëren van speelmogelijkheden.


Het kleuterbrein wil spelen!

Kleuters zijn geen schoolkinderen en ik zou willen pleiten voor meer voorwaarden scheppend onderwijs met veel ruimte voor vrij spel, die past bij de breinontwikkeling van een kind.

Het brein van het jonge kind is als een computer in wording.

De hardware van die computer wordt tussen 0 en 6 jaar opgebouwd.

Die hardware wordt gevormd door de primair sensorische hersengebieden en bestaat uit het vermogen tot aandachtig kijken en luisteren.

Verder wordt het spraakvermogen geactiveerd en wordt een geheugen opgebouwd. Bovendien bestaat de hardware uit motorische vaardigheden die het mogelijk maken om de complexe vaardigheden van sporten en schrijven te kunnen uitvoeren.

Pas als het kind de hardware heeft opgebouwd (vroeger heette dat schoolrijpheid) kan aan de installatie van de softwarepakketten worden begonnen, kortom alle schoolvakken.

Dan krijgt de tweede fase in de breinontwikkeling vorm: de ontwikkeling van de associatie gebieden ( tot ongeveer 12 jaar). Daarna volgt het puberende brein, waarin de prefrontale cortex zich uit ontwikkelt en het waarden en normen systeem zich interneert.

Wanneer de software wordt geïnstalleerd, voordat de hardware zich goed heeft kunnen vestigen, loopt de computer voortdurend vast.


Hersenonderzoek laat ook zien dat je door het mogen ervaren van driedimensionale eigenschappen op jongere leeftijd dieper leert en de synaptische activiteit in de hersenen een blijvende band zal creëren (in tegenstelling tot wanneer je iets op een oppervlakkige manier leert). Met andere woorden, spelen en driedimensionale eigenschappen mogen ervaren, zal een blijvend pad in de hersenen creëren en een dieper begrip.


Vrij spel is dus erg zinvol voor de ontwikkeling van jonge kinderen. Wanneer we spreken van leren door te spelen, bedoelen we dat kinderen het geleerde moeten verwerken tijdens het spel, voor ze zich de nieuwe kennis en vaardigheden eigen maken en in een andere situatie kunnen gebruiken. Alleen vrij spel is dus nog geen onderwijs; het wordt pas onderwijs doordat de leerkracht invloed uitoefent op dat vrije spel. Dat doe je door de hoeken in te richten, materialen te kiezen die aansluiten bij de ontwikkeling van de kinderen, regels en routines aan te brengen en het spel te begeleiden.


Zoals Einstein al zei: Spelen is de hoogste vorm van onderzoek.


Bekijk voor meer informatie over (hoeken)spel ook eens mijn andere blogs of Pinterest!

Heb jij nog aanvullingen op deze blog? Laat dan een reactie achter!

0 keer bekeken

© 2019 by juf Angelique. This website has been designed using resources from Freepik.com